Ik werd wakker op een verlaten trein emplacement vlakbij Brindisi

Het zal rond 1986 geweest zijn. Na een verblijf in het Militair Penitentiair Centrum Nieuwersluis besloot de arts van het roemruchte Regiment van Heutz waar ik als dienstplichtig soldaat diende in wanhoop tot een vroegtijdig einde van mijn dienstplicht via S5. Ongeschikt. Sowieso was het Regiment van Heutz een vergaarbak van verslaafden, gestoorden en lastige personen.

van heutz

Had nog net genoeg geld over voor een interrail kaart. Goed voor een maand gratis treinen door Europa. Geld om eten te kopen moest ik onderweg maar zien te verdienen. In die tijd was reizen naar landen als Italie en Griekenland een uitzondering. Men ging op vakantie naar zee of kamperen op de Veluwe. Als er meer te besteden was misschien wel naar Belgie, Duitsland of Luxemburg. Een vliegtuig nemen voor een paar tientjes bestond nog niet. Alleen kinderen van rijke ouders gingen soms op vakantie naar Spanje of Italie. En dan was men dagen onderweg.

trein italie

De truc was om zoveel mogelijk geld voor overnachtingen uit te sparen door de nachttrein te nemen. Vanuit Nederland ging het dus met de nachttrein naar Munchen. Het was zomer en de backpackers lagen languit in de gangpaden er werd vollop wiet gerookt.

In Napoli rook ik mijn kans op fortuin bij het -veelal door Yougoslaven- op straat gespeelde balletje balletje. Een zogenaamde vriend zette zijn voet op het winnende bekertje en wees me zo aan waar het balletje zou liggen. Hij had er verstand van want hij had al een paar keer flink gewonnen! Vreemd genoeg had hij opeens geen geld meer en mocht ik de inzet doen.

staartjes-van-napels

Vanuit Napoli ging de treinreis verder via Bari aan de Adriatische zee en dan verder zuidelijker de kust volgend naar Brindisi. Vanaf daar wilde ik proberen een boot te nemen naar Patras een Grieks havenstadje op de Peloponnesos.

De trein van Bari naar Brindisi had van die handige slaapcoupees met gordijntjes en neerklapbare banken waardoor je er heerlijk kon slapen. Je moest dan wel van binnenuit de deurtjes vergrendelen en niet reageren op het geroep, geklop en gebons van de Italiaanse conducteur.

Zo reed ik dus de hele avond en nacht heen en weer van Bari naar Brindisi. En werd uiteindelijk wakker op een verlaten stations emplacement vlakbij Brindisi. Geld had ik niet maar daar wachtte wel de boot naar Griekenland. Later meer daarover.

Συγγραφέας: Rudy Willems

Emiritus hoogleraar filosofie woont in Antwerpen

Μιὰ σκέψη πάνω στὸ “Ik werd wakker op een verlaten trein emplacement vlakbij Brindisi”

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.