Met de vriendelijke groeten van een ORTS medewerker

En denk erom, hij benaderde mij zonder enige aanleiding of reden. Ik had eigenlijk zelden tot nooit emailcontact met hem gehad. Ook nauwelijks contact op pedia trouwens, En het ging meteen van van dik hout zaagt men planken. Hij ging vol, vol op het orgel. Volkomen absurd dat hij mij beschuldigd dat ik waanzin in zijn mailbox zou spuien, hij was immers diegene een scheldmail uit het niks stuurde.

En denk je dat er ergens een maatregel tegen hem genomen is? Ben je gek! Hij heeft zich weer voor de vergadering van zaterdag aangemeld. En Arbcom? Ach, die vond het niet hun zaak, afgewezen. Laat maar lekker zitten Maar uiteindelijk toch met de vriendelijke groeten, dat dan weer wel. En dat afschuwelijk concentratie kamp noemt hij op het laatst omdat ik hem zei als hij zo door ging hij kennis met mijn advocaat ging maken. Grappige toespeling op zijn naam, weet je wel. Bluf volgens mijnheer Edo, allemaal bluf. Heb het toch maar even onzichtbaar gemaakt…..

2016-12-07 11:56 GMT+01:00 Edo XXXX XXXX@gmail.com>

Jullie is Jodenvolk. Ik heb gisteravond aan het bier gezeten omdat we ledenvergadering hadden, mogelijk was dat ook de laatste keer van dit jaar 😉 Het was de derde ledenvergadering, dus dat was zeker de laatste maal.

Ik heb echt geen idee waarom jij als je waanzin in mijn mailbox spuit, al helemaal niet als je er op voorhand van uit gaat dat ik het toch niet kan hendelen. Ik heb geen zin om in jouw wespennest verstrikt te raken, dat zeker wel. Voor mij ben jij een probleemgebruiker, en vanaf nu een irritante probleemgebruiker die mij ongevraagd probeert mee te trekken in zijn voorraad stront. Waarom? Ik heb geen idee. Wat Wikipedia daar beter van wordt? Helemaal niets. Maar ik ga natuurlijk niet meewerken aan het strelen van jouw ego, maar inmiddels ben ik wel bereid om je nog wat verder kopje onder in de stront te duwen als ik daar de kans toe krijg.

 
Prima als je de wereld wilt verbeteren, maar Wikipedia is daarvoor niet het juiste platform, en voor jou (en enkele anderen) is Wikipedia uberhaupt niet het juiste platform.En doe de groeten aan je broer, want die is jurist en werkt op een advocatenkantoor.
 
Ik ga nu in Gmail een rule aanmaken die al jouw mailtjes ongelezen in het archief zet, want de afgelopen 24 uur heb ik iets van 48 vooral onsamenhangende mailtjes gehad, en het gaat me nu toch echt teveel tijd kosten. Ik ben niet je psychiater en ik word niet betaald door jouw zorgverzekeraar. Het ga je goed, of niet, we kennen elkaar immers niet, en het zal me eerlijk gezegd allemaal worst wezen.
 
Met onverschillige groet,

 

Op 25 december 2016 om 13:46 schreef Edo XXX XXXX@gmail.com>:
Ik zal meneer A*********  zelf wel even bellen volgende week, om te vragen wat er allemaal aan de hand is.
Jij wil toch niet vertellen wie van de associates daar jouw zaken behartigd, maar daar kom ik dan vanzelf wel achter.
De groeten met je dronken gelal,
Edo

Met vriendelijke groeten

Share your talent

Geluid is opgenomen met fototoestel. Geen beste kwaliteit maar ze kan goed zingen. En die gast op de piano was ook goed. Waar was het ook alweer? NS station Tiel volgens mij. Rond een uur of drie’s nachts. Had die avond, de hele dag eigenlijk flink gezopen. Was bij het ontbijt al begonnen met drie glazen meloraki (dat is raki met honing door elkaar, had ik nog staan) het was nét even te veel de nacht ervoor. Het station was helemaal verlaten verder. Wel een mooie galm.

Halleluja

Had al jaren niet meer van mijn kleinzoon Nicolas vernomen de hele familie trouwens niet. Hij zou wonen in een kraakpand in Hamburg iets met muzikanten, losbandige vrouwen, drugs, alcohol en aan lager wal geraakte kunstenaars dat was bekend.
Een paar jaar geleden kreeg ik via via een mail met een filmpje uit Berlijn zo te zien. Hoewel goed Katholiek opgevoed kwam Nicolas nooit in de kerk toch staat hij hier (rechts met gitaar) Halleluja te spelen.

Zwolle zonder dollu, bedankt Kolonel!

Elk weekend gaan wij via Harderwijk met de NS in richting Zwolle
En dan kruisen wij de IJssel na de Treisberg in de buurt van Oldeneel
Vanaf daar zien wij hem staan, de Peperbus, die fraaie laat-gotieke bollen
Daar hep ie Zwolle en mijn hart begint te juichen in mijn dikke Haagse keel


Zwolle zonder dolle
Is een einde stad
Want ze houden niet van hollen
Niet van grappen en van grollen
Nergens anders dan in Zwolle gaan ze zo vroeg plat

Als ik moe ben van het dolle
In die leipe boordevolle van de scholle koppe bolle
Haagse binnenstad
Dan ken ik met de trein
In twee uur tijd in Zwolle zijn

Ik moet dokken

Ik moet 10.000 euro dokken en mijn goede naam wordt te grabbel gegooid op het internet! Bespottelijk! Blijkbaar is Nederland nog steeds een bananenrepubliek ik ga emigreren en gooi er een passend muziekje onder. Naar Mexico where man can be free.

De klojo die dit alles op het internet gezet heeft vliegt er nu terecht met een pisboog uit. Daaaag meneer xxxx opzouten zal de naam maar niet vermelden hier anders kost het me nog meer geld. Daarvan ga ik liever naar de hoeren nu ik niet meer aan die receptioniste mag komen. Ze vroeg er gewoon om dat verwende kreng. En ze kan niet eens typen.

Ga me helemaal klemzuipen nu er staat nog een petfles wodka naast mijn bed als ik nog kan rijden haal ik zo een kratje bier bij de supermarkt. En nog wat wodka voor de zekerheid. Zal wel een vrouwelijke rechter geweest zijn zo’n D66 type. Dit land is ziek. Ernstig ziek!

Uit het vonnis: Meneertje xxx is schuldig bevonden door aantasting van een werknemer van xxx, hij dacht even aan de kont te kunnen komen van een vrouwelijke receptioniste. Veroordeeld voor 10.000 euro schadevergoeding. Hij denkt boven de wet te staan. We zullen zien meneertje zonder ballen…Tevens zou je de mensen werkzaam op kantoor beschuldigd hebben van het feit dat deze ‘lekkere dingen eten van ons geld’. Daarnaast zou je kenbaar hebben gemaakt dat ondergetekende de grootste hoerenloper van Eerbeek en omgeving is. Je hebt deze of woorden van dergelijke strekking gebruikt…..Het verschijnen van de reeds omschreven beeld- en/of geluidsfragmenten op internet, het doen van zeer negatieve uitlatingen naar derden toe, zoals omschreven en/of het niet zorgdragen voor het doorgeven van contactgegevens aan ons vormen ieder op zichzelf, maar ook in samenhang bezien voor ons een dringende reden voor ontslag op staande voet. Zie verder http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:GHARL:2018:2831

 

 

Vrolijk Pasen!

Pasen is dit jaar zoals het hoort, koud en verregend, ik herinner me niet anders. En een echt feest was het nooit, het was zeker geen kerst. Al was het maar dat er thuis geen kerstboom stond en er geen veel te zware Christmas pudding geserveerd werd. Nee, Pasen was de Matheus Passion. En eigenlijk zelfs dat niet eens, nee, het hoogtepunt van de paastijd was als op Goede Vrijdag Erbarme dich, mein Gott uit luidspreker van de radio schalde. Dát was Pasen, en niet die tafel gedekt met een paar kuikentjes en oma die net iets te veel gedronken had. Gespuugd werd er niet in de drank, want zonder mijn familie achteraf als een stel alcoholisten neer te willen zetten lustte ze er allemaal wel één. Maar ik heb nooit iemand van mijn familie echt dronken gezien, behalve mijzelf. Maar soms wel licht aangeschoten. Want de houten kratjes met de flessen werden, vol ontzag voor de hoge heren elke week bij mijnheer de professor thuisbezorgd door de plaatselijk slijterij Strietman. Die man moet achteraf gezien geweldige zaken hebben gedaan met al die professoren en notabelen in de wijk waar wij toen woonde, het sjieke Kerkebosch.

Maar terug naar Pasen of beter gezegd Goede Vrijdag. Plechtig werd dan de bakelieten radio opgesteld centraal in de huiskamer, want er mocht werkelijk niets van de jaarlijkse traditie gemist worden en wij moesten luisteren.  Wel mochten we een spelletje spelen, maar als het jaarlijkse Erbarme dich uit de luidspreker schalde waren wij allemaal een en al oor. Mijn ouders lazen dan elk jaar weer de tekst mee uit het oude tekstboek wat wij thuis hadden, waar mijn oma nog de coupures van Mengelberg in geschreven had.

Je zou toch denken dat mijn ouders die teksten uit hun hoofd kende na al die jaren maar nee. Mijn oma had immers voor de oorlog onbeperkt toegang gehad tot het concertgebouw, dat had iets van doen met een scharrel die ze ooit had gehad met een cellist. Mijn moeder heeft daarna haar leven lang een hekel aan celloconcerten gehad vanwege de vele celloconcerten die ze als kind als een soort chaperone verplicht had moeten uitzitten.

Later werd de oude radio vervangen door een groot, luxe exemplaar van het merk Philips waardoor beleving van Erbarme Dich nog intenser werd. Temeer omdat het om een FM ontvanger ging die het hoog en laag veel mooier weergaf. Het was een fraai en redelijk kolossaal meubel. Maar toen kwam het grote moment, de Matheus Passion zou stereo uitgezonden worden dat jaar, het ene kanaal over Hilversum  1 en het andere over Hilversum 2 zoals dat toen nog heette.

Vol verwachting zaten wij op het puntje van de stoel voor de radiotoestellen, het nieuwe, toch wel imposante apparaat  links op de ene zender, en het oude exemplaar wat normaal op de slaapkamer van mijn ouders stond op de andere zender rechts. Vol verwachting zaten we allen op het jaarlijkse Erbarme Dich te wachten. Alsof je er zelf bij bent in het concertgebouw, zuchte mijn moeder ontroerd toen het zo ver was en ook wij waren diep onder de indruk.

Ik zelf heb wel eens een Matheus uitgezeten in het concertgebouw in mijn hippietijd, we gingen toen vaak naar Amsterdam want daar was het toch te doen. Paradiso, de Dam waar je op ging zitten, de kroegen. Ik vond en vind die lange zit niet helemaal voor herhaling vatbaar, maar er gaat nog steeds geen jaar voorbij dat ik Erbarme dich niet draai op Goede Vrijdag.

De laatste jaren is dat de Mengelberg uitvoering uit 1939, een tijdje geleden heruitgebracht door het NRC. Want dat is toch het ware. Erbarme Dich prachtig gezongen door Jo Vincent met het boekwerk met de aantekeningen van Mengelberg erbij wat ik nog heb om mee te lezen, en dan kan mijn Pasen niet meer stuk.

Vrolijk pasen allemaal, en niet te veel zuipen Kolonel!

 

 

Integriteit