Olav

Tien jaar geleden vond ik tussen oude negatieven een foto van hem en ik denk dat het zowat de enige foto van hem is die er bestaat. Van Olav. Mijn vroegere kameraad Olav. Hoe ik Olav leerde kennen?  Op de spijbelacademie IVO in Zeist. Want rondom en in Zeist waren namelijk vrij veel Antroposofen gevestigd die een zeer aparte kijk op onderwijs hadden en die vele zeer vrije vormen van onderwijs gesticht hadden zoals de vrije school en vele andere van dit soort scholen.

Kinderen en jonge mensen moesten zich volgens hun filosofie in een zeer vrije omgeving ontplooien en dat hebben we gedaan. Op onze manier dan. Er was dus geen enkele controle op spijbelen en je  kon geheel vrijblijvend onderwijs op verschillende niveaus volgen. En na mijn toch al niet zo florissante lagere schooltijd was ik tot de conclusie gekomen dat onderwijs voor de domme was, en bovendien werd er door het vreemde oordeel van die psycholoog geen enkele eis meer aan mij gesteld. Ik was dus vrij. Letterlijk. Vrij waren we om te doen en te laten wat we wilde.

Maar terug naar Olav. Op de eerste schooldag zat er dachten we een vreemd meisje in de klas. Dat was Olav. Olav had lang, donkerblond haar, droeg onberispelijke meestal satijnachtige kleding en later paarse velours pakken. Olav liep over van creativiteit, was opgevoed door zijn oma en moeder die ooit zwanger was geraakt van een alcoholist die beeld was geraakt en was als een prinsje en opgegroeid zoals wij allen in een van de vele grote, dure  huizen in Zeist.

Ondertussen was zijn moeder naar een flatje bij ons om de hoek verhuist, had kennis aan een andere alcoholist gekregen die haar zwanger had gemaakt en die Olav het huis uitschopte op zijn zeventiende toen Olav een vrij zware kandelaar in zijn kruis had geduwd. Nadat de man hem mee naar de kapper met geweld had mee genomen want hij moest een echte man worden. Mijn moeder nam hem op maar Olav had al snel een kamer gevonden bij, juist André op zolder die in het huis van zijn oma woonde die in het bejaardenhuis zat. Maar daarover later meer. Zijn we er nog? Mooi.

Ach, Olav. De meisjes liepen als een zwem bijen die een honingpot in het vizier hadden achter hem aan. Achter ons allemaal aan eerlijk gezegd. We waren best mooie jongens, behalve Hans dan, hadden de oude bontjasjes van onze oma aan, lang haar, en we waren apart en artistiek. En eigenlijk ook waanzinnig talentvol achteraf bezien. Maar die tijd, de omstandigheden, dat nekte ons.

Olav had namelijk één heel naar ding, hij had namelijk de neiging tot verslaven van zijn vader geërfd. Een neiging die Hans en André ook hadden maar ik gelukkig minder anders kon ik u dit ook niet meer na vertellen. Hash, heroine, LSD, en vooral drank hebben Olav namelijk ten gronde gericht. Rond zijn dertigste lag hij dood in een flat in Apeldoorn en we hebben geen idee hoe hij daar terecht gekomen is. We hadden hem jaren niet meer in beeld behalve die ene kaart dat hij in het vreemdelingenlegioen zat wat eigenlijk helemaal niks voor hem was. Is Olav dan nooit clean geweest? O, jawel. Met een baan als kok, geheel clean en wonende in een maisonnette in de buurt van Eindhoven in Veldhoven samenwonend met een steenrijke meid uit Bosch en Duin.

Aan de enorme villa van haar ouders mét zwembad heb ik nog warme herinneringen vanwege de enorme feesten die we daar hielden in de weekende als haar ouders weer eens op zakenreis waren. Medeeigenaren van een landelijk bekend bedrijf en meer zeg ik niet want uw graaf is zeer decreet. En op die feesten waren wel meer van dat soort mooie en rijke jonge dames uit Bosch en Duin en De Bilt maar de graaf is nog steeds discreet zoals een graaf dat past en noemt dus verder geen namen. Maar dan, maar toen. Olaf was plotseling een zelfverklaarde kok en daar stond hij. Die fles drank in de keuken, zijn ondergang.

Op een regenachtige dag stond Olav plotseling bij mijn moeder voor de deur en ik deed verbaast open. Olav, stomdronken. Martin, ik wil eerst even naar de slijter hiertegenover om wat te drinken voor ons te halen. Ik trok mijn jas aan en liep met hem mee, maar na een paar meter zakte hij in elkaar en mijn moeder wist niks beters te doen dan de ambulance te bellen. Waarop de broeder een korte blik op hem wierp en zei, o die is dronken waarop de ambulance weer vertrok.

En toen gebeurde er iets vreemds. Olav ontwaakte, was brood- en brood nuchter leek het wel, ging op een bankje verderop zitten en begon te praten. Ik ben verloren Martin, ik zag die fles staan en wilde proberen wie sterker was, de fles of ik en die fles heeft gewonen. Daarna hebben we nog wat gepraat over vroeger en zo en toen is Olav uit mijn leven verdwenen. Op die ene keer na in die kroeg in Driebergen waar hij stomdronken zat. Hij zei mij goedenavond, gaf mijn vriendin een kushand en dronk door zonder verder nog iets te zeggen. En dat is de laatste keer dat ik hem gezien heb tot ik hoorde dat hij dood in een plas bloed lag en waarschijnlijk al 14 dagen dood was toen ze hem vonden in die flat.

 

 

Olav

Ach Olav, lieve Olav, in mijn hart leef je nog altijd voort en nu ben je weer even terug om je voor te stellen aan mijn digitale vriend De Kolonel. Jullie hadden elkaar vast gemogen denk ik zo. En bedankt voor de krankzinnige toeren die we uit hebben gebouwd in die al lang vervlogen jaren. Het was mooi en goed zo, en rust verder zacht.

Die Edo is niet zo stom als ie eruitziet.

Kijk, vanaf het eerste moment hadden wij door dat die Statler een nepper was. Een overduidelijke troll, waarschijnlijk een vriendje van De Kolonel waar hij nu mee onder die brug zit daar in België. Want ons belazeren ze niet want dat eten in die pan is duidelijk voor meer dan een persoon. Wij zijn namelijk de factcheckerrrrssss van deze wereld, en die twee zitten daar samen biertjes te drinken en lekker te eten bij hun kampvuurtje en zich rot te lachen om ons. Waarschijnlijk hebben ze een suite in een peperduur hotel om de hoek, die vieren alvast het succes van hun ponzipedia.

Want die Martin is dood, morsdood. Gestorven in 1974, fact, fact fact. Die pagina dat hij dood is hebben ze kennelijk met hun gladde praatjes uit de lucht gekregen maar gelukkig hebben we de screenshots nog als bewijs in een rechtbank en dat paspoort zaten de gaten in wat hij in zijn hand had dus dat was NEP!

Die BasvB en Chris waren de beste mods die we ooit gehad hebben, gelukkig is die Bas behouden voor onze club en daar ging het mis. De trollen. Woudloper en Bessel had hij zand in de ogen weten te strooien, die graaf met zijn mooie praatjes maar ons mooi niet! Want hoe zat het nou.

Kijk, trollen zijn er om ze een lesje te leren en toen ging die Graaf naar arbcom nadat hij zich suf had getrollt met het artikel van onze Oscar en toen hadden we hem! Toen hebben we hem eruit geabitrollt en als toetje hem een global lock en block aangesmeerd. Dat was lachen, gieren brullen. Met hulp van Drvies, die heeft immers korte lijnen naar SanFan. En toen zaten we aan het bier op onze laatste meeting van het jaar en hadden het erover. De troll! Die hadden we mooi te pakken zeg! En nu gaat hij verder met een blog! Ik zal hem krijgen dacht onze Edo.

Ik moet zeggen dat reactie onvergetelijk is. Na reeksen beledigingen en scheldpartijen per mail van Edo en met, jawel, de spontane belofte van hem om als levend standbeeld een zaterdag op de Mariaplaats in zijn onderbroek te gaan staan als ik in levende lijve zou verschijnen dacht ik, dat wil ik meemaken! Ik had het met Ausma telefonisch er al over gehad omdat ik ook geen idee had wat ik aan mijn fiets had hangen en er geen raad mee wist. (En ik heb niet eens een fiets!) Wacht het maar even af, ik lees wel mee was zijn antwoord.

Ik had nog een oud, verlopen paspoort in de la liggen en ik dacht kom, kennelijk geloofd het knaapje (geestelijke leeftijd 14 of zo) me niet. En hij heeft nog gezopen ook, dus vooruit. Dus, stuurde ik hem een foto van mijzelf met dat oude paspoort in mijn hand op. En een paar foto’s van ons huis en zo want dat geloofde hij ook al niet.

Een fragmentatiebom had niet harder in kunnen slaan. Maar……`maar, er klopt hier iets niet, want jij bent dood! Jij bent op je viertiende gestorven! En waarom heb je ons al die jaren al die sterke verhalen verteld?

Nou, beste Edo, omdat het gewoon de waarheid was. Ik heb geen letter ooit verzonnen, dit is mijn leven zoals ik dat nu eenmaal geleefd heb tot nu toe. Ja, ik kan er echt niks aan doen, maar zo is het nu eenmaal gelopen allemaal. Echt waar.

Sans Domicile Fixe (dakloos)

Marchienne au Pont centre. Het kasteel, de mooie kasteel tuin en de ingang van metro station Le Quartier. Op de achtergrond de RK kerk. Verstopt in de struiken achter het bankje de tent van een SDF. IMG_20181015_132209.jpgIMG_20181015_132244.jpgIMG_20181015_132310.jpgIMG_20181015_132337.jpg

Weer prima geslapen langs het kanaal

De Tweet bekijken van @GroetenE: https://twitter.com/GroetenE/status/1048915347796107266?s=09

Nu lunchen brood, ham en vis gekregen van een Roemeense koperdief.

Ooit was Charleroi het kloppend hart van de Belgische economie

De Tweet bekijken van @GroetenE: https://twitter.com/GroetenE/status/1048232254298894342?s=09

Because Of

♡ Your Favorite Hypno Domme ♡

Zojuist plofte dit filmpje in onze mailbox. WTF is dit? Waar gaat dit over? NSFW btw.