Greece

Dit gaat over de tijd dat Cohen op Hydra woonde, ik herken er veel van. I rent a house for 14 dollar, met a girl and stayed 10 years. Zo gaan die dingen, en het onbestendige blijft voor altijd in je. Een bepaald luchtje, hoe het soms s’zomers ruikt, een bepaald muzieknummer, en je bent weer even terug.

Soms ben ik s’nachts in Griekenland, heel vaak eigenlijk de laatste tijd. Dan zie je weer de mensen, jawel de katten en wordt wakker met heimwee. Naar Griekenland? Nee, naar die onbezorgde tijd. Geld hadden we niet veel, maar wel te eten en te drinken en elkaar. Ach ja, die tijd in Griekenland, om nooit te vergeten wat ik ook niet doe. Nooit meer.

De kinderen van Elaine Aron.

Ik noem ze de kinderen van Aron. Elaine Aron.

Robbie Williams, Amy Winehouse, Jim Morrison, Herman Brood, Leonard Cohen, Andre, Olaf, John van Buren, ene graaf, ene kolonel, één pot nat. Ze herkennen elkaar overal en zijn meteen vriendjes. Waarom? Omdat het een feest van herkenning is.

Erotisch, zeer, zeer intelligent, “iets” religieus, zeer creatief , provocerend, “Iets” met het andere geslacht, “iets” telepathisch, ze zijn mystiek. Kijk maar naar dit nummer, en dan weet je meteen dat dit “een van ons” is. Je ziet namelijk alle elementen voorbij komen.

Het maakt allemaal echt niet uit mensen

image_3a35f229-3a60-4bc2-9e34-9c61b45a6cba20181007_164631

Because Of

Het regent hier

 

 

Look at me, Leonard

Een van mijn culthelden van vroeger is toch wel Leonard Cohen. Hij doet mij terugdenken aan avonden en nachten met schaars verlichte kamers, meisjes die hun ogen zwaar met kohl hadden opgemaakt, goedkope rosé, de lucht van hash en nog veel meer.

Leonard paste goed in die tijd met zijn zwartgallige muziek en sloot ook goed aan bij ons denken. Er was geen toekomst meer, de euforie van de wederopbouw was wegebt, de koude oorlog was op of net over zijn hoogtepunt heen, de provobeweging had de onderwijssystemen in laten storten zonder dat daar een alternatief voor in de plaats was gekomen, en de Vietnamoorlog had diepe sporen in ons denken achter gelaten. En dat was eigenlijk de sfeer die er toen heerste, er was geen toekomst dus maak er maar in het heden het beste van. Zijn zwartgalligheid paste daar prima in.

Maar wat sommige niet weten is dat Cohen een hele sterke band met Griekenland heeft gehad en meer dan  tien jaar op het eiland Hydra heeft gewoond met zijn Noorse sweetheart Marianne. Hij heeft daar enkele van zijn mooiste nummers geschreven zoals So Long Marianne and Bird on a Wire. Dit laatst nummer schreef hij omdat er in die tijd elektriciteit werd aangelegd op Hydra en er draden daarvoor gespannen werden in de buurt van hun huis.

Ik vind eigenlijk de later en minder bekende nummer van Cohen zijn allerbeste songs uiteindelijk. Zoals Because Of, waarin hij beschrijft dat vooral jongere vrouwen naar mate hij ouder wordt aardiger tegen hem worden, een ervaring die ik met hem deel.

 

Maar een echt masterpiece vind ik toch wel Traveling Light, waarin hij definitief afscheid van Marianne en Hydra neemt. Hij was heel erg ziek toen hij dit nummer schreef met de hulp van zijn zoon, en vooral weemoed en ook spijt klinkt enorm door in dit nummer.

Want hij kijkt terug op zijn leven op Hydra en met haar in dit nummer. Griekenland is namelijk iets wat een deel van je wezen wordt, wat je nooit, nooit meer loslaat als je daar een langere tijd verbleven hebt. Er gaat geen dag, nee geen uur voorbij dat ik niet aan Griekenland denk. En nu met die mooie dagen ruikt het soms zoals het doet in Griekenland en dan zit ik met mijn ogen even dicht, en ben niet hier maar terug daar, in het Griekenland van jaren geleden. Net zoals Cohen dat duidelijk was toen hij dit nummer creëerde.

 

 

En in You Want It Darker neemt Leonard Cohen afscheid van het leven en van ons op zijn typische Leonard manier. Zwarter dan zwart. Hij beschrijft zijn teleurstelling in god, en maakt de balans op. Op de achtergrond zingt het koor van de synagoge van Montreal. Zijn joodse achtergond en de holocaust heeft hem namelijk nooit los gelaten, evenals het feit dat zijn familie uit de kledingbranch kwam. Want hij zag er altijd onberispelijk uit, vooral op latere leeftijd in zijn maatpakken.

Thanks for the music en rust zacht Lenard.