Die Edo is niet zo stom als ie eruitziet.

Kijk, vanaf het eerste moment hadden wij door dat die Statler een nepper was. Een overduidelijke troll, waarschijnlijk een vriendje van De Kolonel waar hij nu mee onder die brug zit daar in België. Want ons belazeren ze niet want dat eten in die pan is duidelijk voor meer dan een persoon. Wij zijn namelijk de factcheckerrrrssss van deze wereld, en die twee zitten daar samen biertjes te drinken en lekker te eten bij hun kampvuurtje en zich rot te lachen om ons. Waarschijnlijk hebben ze een suite in een peperduur hotel om de hoek, die vieren alvast het succes van hun ponzipedia.

Want die Martin is dood, morsdood. Gestorven in 1974, fact, fact fact. Die pagina dat hij dood is hebben ze kennelijk met hun gladde praatjes uit de lucht gekregen maar gelukkig hebben we de screenshots nog als bewijs in een rechtbank en dat paspoort zaten de gaten in wat hij in zijn hand had dus dat was NEP!

Die BasvB en Chris waren de beste mods die we ooit gehad hebben, gelukkig is die Bas behouden voor onze club en daar ging het mis. De trollen. Woudloper en Bessel had hij zand in de ogen weten te strooien, die graaf met zijn mooie praatjes maar ons mooi niet! Want hoe zat het nou.

Kijk, trollen zijn er om ze een lesje te leren en toen ging die Graaf naar arbcom nadat hij zich suf had getrollt met het artikel van onze Oscar en toen hadden we hem! Toen hebben we hem eruit geabitrollt en als toetje hem een global lock en block aangesmeerd. Dat was lachen, gieren brullen. Met hulp van Drvies, die heeft immers korte lijnen naar SanFan. En toen zaten we aan het bier op onze laatste meeting van het jaar en hadden het erover. De troll! Die hadden we mooi te pakken zeg! En nu gaat hij verder met een blog! Ik zal hem krijgen dacht onze Edo.

Ik moet zeggen dat reactie onvergetelijk is. Na reeksen beledigingen en scheldpartijen per mail van Edo en met, jawel, de spontane belofte van hem om als levend standbeeld een zaterdag op de Mariaplaats in zijn onderbroek te gaan staan als ik in levende lijve zou verschijnen dacht ik, dat wil ik meemaken! Ik had het met Ausma telefonisch er al over gehad omdat ik ook geen idee had wat ik aan mijn fiets had hangen en er geen raad mee wist. (En ik heb niet eens een fiets!) Wacht het maar even af, ik lees wel mee was zijn antwoord.

Ik had nog een oud, verlopen paspoort in de la liggen en ik dacht kom, kennelijk geloofd het knaapje (geestelijke leeftijd 14 of zo) me niet. En hij heeft nog gezopen ook, dus vooruit. Dus, stuurde ik hem een foto van mijzelf met dat oude paspoort in mijn hand op. En een paar foto’s van ons huis en zo want dat geloofde hij ook al niet.

Een fragmentatiebom had niet harder in kunnen slaan. Maar……`maar, er klopt hier iets niet, want jij bent dood! Jij bent op je viertiende gestorven! En waarom heb je ons al die jaren al die sterke verhalen verteld?

Nou, beste Edo, omdat het gewoon de waarheid was. Ik heb geen letter ooit verzonnen, dit is mijn leven zoals ik dat nu eenmaal geleefd heb tot nu toe. Ja, ik kan er echt niks aan doen, maar zo is het nu eenmaal gelopen allemaal. Echt waar.

Διαφημίσεις

Toeren bouwen 1

via Toeren bouwen 1

Het regent hier

 

 

Non valeurs

Ik ben die gasten toch wel zo zat met hun interessant aandoende gelul over het niet nader te noemen project. Digitale voddenboeren, dát zijn het. Zag trouwens dat de juf ook weer op een demotiverende wijze losging op Sage met haar sokjes. Je ziet dat wel eens vaker, zo een huis met een vrouwtje erin uitpuilend van de vuilnis. En op het laatst komt het Leger des Heils langs om de boel uit te ruimen met het wijfje schreeuwend en ontroostbaar op de achtergrond omdat haar schatten een voor een de container in verdwijnen.

Op zich wel interssant om zo een proces eens van dicht bij  te volgen, maar compleet demotiverend om zelf nog wat te doen. En bovendien ben ik geen internetpsycholoog, noch een internetjurist. Een ICT-jurist heet dat zo mooi tegenwoordig, mag iedere gek zich noemen.  Kun je nog altijd een huisvrouwencursusje recht aan de open universiteit erachteraan volgen, lijkt het tenminste nog wat.

Mag ik ook doen, die cursus zag ik ben ik in drie jaar klaar en je hebt alleen een Havo diploma nodig. Heb ik dat dan? Jazeker! Op mijn drieëntwintigste gehaald. En Andre had een diploma van de School voor de Journalistiek. En Olav was uitvoerend kunstenaar nadat hij een pik met een hand die hem vasthield uit klei  aan een commissie geshowd had. Heeft nog jaren daarna aan de muur van het kraakpand Lambiek op de Slotlaan gehangen. En allemaal hadden we een studentenpas zodat we Whoulemelou in mochten. (Of hoe heette die tent ook al weer?) Ooit naar school geweest daarvoor? Och, wat zal ik zeggen, wie weet, maar eigenlijk niet. Behalve om te blowen en te dealen, blauw stond die school van de hash en aan het eind van het studiejaar woonde de meeste leraren samen met een meid uit de hoogste klas.

Hoe we er dan aan kwamen? Die mooie diploma’s? Met toeren bouwen en mijn moeder heeft keurig alle werkstukken en alles voor me geschreven en hoe dat verder zat vertel ik nog wel eens want het is toch allemaal verjaard na die veertig jaar. Trouwens, op mijn vijftigste verjaardag heb ik alles van schoolspul en diploma’s wat ik nog had door de papierversnipperaar gegooid, want het was toch nep. Welke school dat was? Kan ik beter maar niet zeggen, maar je had toen meer van dat soort scholen in en rond Zeist….

Toeren bouwen 1

Toeren bouwen, dat was zo een typisch begrip toen ik nog jong was. Nu is de graaf oud, de dagen nog niet zat, maar het hiernamaals heeft hij kortgeleden al aardig verkent. Goed, zand erover, we gaan terug naar het Zeist van de jaren zeventig. Naar de toeren die de groep jonge mensen toen bouwde. Welke  in deze tijd beslist genoeg zouden zijn geweest om elke alarmbel bij jeugdzorg af te laten gaan. Toch is het met de graaf uiteindelijk goed gekomen, met de rest over het algemeen niet.

Toeren bouwen, wat was dat nou precies? Nou, het begon al op de IVO, waar we ingeschreven stonden. Merk het woord ingeschreven op, het was namelijk een zeer apart schoolsysteem. Je zat met verschillende vakken in verschillende klassen, dus geen hond miste je als je weer eens aan het spijbelen was.  De leraar of lerares dacht immers dat je ergens anders op een ander niveau in de klas zat. De laatste twee klassen van de lagere school had ik zo ie zo al gemist na verschillende keren te zijn blijven zitten, ik was immers naar Amsterdam gestuurd om bij mijn oma te wonen omdat papa zo ziek was en ik was daar niet naar school geweest. Dus veel snappen deed ik niet van wat ze probeerde te vertellen, en daarnaast interesseerde me het geen biet. Maar genoeg hierover.

We waren te oud, we waren te veel blijven zitten op lagere school, en wat die leraren vertelde was gewoon niet interssant. Ook werden we altijd de klas uitgezet, en ik snap achteraf  wel waarom. Daar heb ik geleerd te incasseren, er met een pisboog uit getrapt te worden voor iets wat ik niet gedaan had.

Een hoogtepunt is toch wel dat Olav de krant in een hoek  aanstak die Hans zat te lezen tijdens de les, die dat niet doorhad, en toen hij het wel doorhad de brandende krant in paniek over zijn hoofd gooide op het tafeltje van de het keurige meisje achter hem. Het resultaat laat zich raden, ik hoor het meisje nog huilen. Vervolgens werden we alle drie een week van school gestuurd, ik dus ook hoewel ik er niets mee te maken had dit keer. Het kraakpand Lambiek was op een steenworp afstand  afstand met gratis koffie en de rest, dus hoe hard deze straf ons raakte lijkt me wel duidelijk. Zo ben ik uiteindelijk in de krakerswereld terecht gekomen. Niet alleen door dit incident maar ook door vele, vele  andere . Maar we zouden het over toeren bouwen hebben. Goed.

Er was in 1975 de beroemde wedstrijd van toen nog Cassius Clay in het vooruitzicht, en Olav moest die pers se zien. Het gevecht zou midden in de nacht uitgezonden worden, maar we hadden geen TV. Ik zag het niet zitten, maar Olav, Andre en Peter, een beslist nettere jongen dan de rest, hadden een plannetje gemaakt, er moest namelijk een TV komen. En die zou geleend worden, proletarisch winkelen was toen erg in. Het plan was volkomen stoned in elkaar gezet, en even waanzinnig als simpel, maar toch geniaal achteraf. De TV zou van het plaatselijke V&D filiaal geleend worden namelijk.

Dus, nog steed volmaakt stoned stapte het spul in de gammele latere lesauto van Andre, (Op deze toeren bouwen kom ik later terug), en reden naar het plaatselijke filiaal van V&D, liepen de personeelsafdeling in, en pikte een paar stofjassen van de kapstok. Om met de lift naar boven te gaan en de afdeling waar TV’s verkocht werden op te lopen. Om vervolgens te zeggen, we komen de TV ophalen. Pure bluf. Waarop de winkelbediende op een fraai, duur exemplaar wees en zei: daar staat hij, dat is hem. Hij heeft de deur nog voor ze opengehouden en de lift voor ze opgeroepen.  Daarna was snel de TV op de achterbank gezet, en naar het kraakpand gereden

Ik heb nog de antenne aangesloten, Olav is als enige opgebleven, en jaren heeft die TV werkend in een kamer in het kraakpand gestaan. Nooit meer wat van gehoord, maar ik zou wel eens willen weten achteraf hoe die verkoper op zijn neus heeft gekeken toen het echte personeel die TV wilde ophalen!

Kijk, dat was nou toeren bouwen!